Gdzie nie wolno montować kamer

Gdzie nie wolno montować kamer, zależy od miejsca i od tego, kto nim zarządza. W firmie granice wyznacza Kodeks pracy: art. 22² § 1¹ wyłącza pomieszczenia udostępniane zakładowej organizacji związkowej, a art. 22² § 2 ogranicza monitoring pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek i palarni. W domu prywatnym o wyłączeniu domowym decyduje charakter czynności, a nie sam adres kamery. JulON Smart System montuje monitoring w Warszawie i ustala z klientem, co ma znaleźć się w kadrze.

Kamera na domu a posesja sąsiada

Rozporządzenie RODO w art. 2 ust. 2 lit. c wskazuje, że przepisy o ochronie danych osobowych nie mają zastosowania do przetwarzania danych osobowych przez osobę fizyczną w ramach czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze. RODO w motywie 18 wskazuje, że chodzi o działalność czysto osobistą lub domową, czyli bez związku z działalnością zawodową lub handlową. Pytanie o kamerę na domu a sąsiada sprowadza się zwykle do tego, co widać w kadrze.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 11 grudnia 2014 r. w sprawie C-212/13 dotyczył właśnie takiego układu. Trybunał opisał system kamer przechowujący zapis obrazu osób na sprzęcie nagrywającym w sposób ciągły, zainstalowany przez osobę fizyczną na jej domu rodzinnym w celu ochrony własności, zdrowia i życia właścicieli domu, który monitorował również przestrzeń publiczną. TSUE uznał, że takie wykorzystywanie systemu nie stanowi przetwarzania danych w trakcie czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze w rozumieniu tego przepisu. Wyrok dotyczył dyrektywy 95/46/WE, którą zastąpiło RODO, a samo sformułowanie wyłączenia ma w RODO to samo brzmienie.

Wyrok opisuje konkretny przypadek, więc nie rozstrzyga każdej instalacji na prywatnej posesji. Przy planowaniu warto ustalić, co dokładnie znajdzie się w kadrze i czy kamera obejmuje teren poza własną działką. Kadr można ograniczyć na etapie montażu, na przykład innym kątem obiektywu. Niektóre rejestratory pozwalają zasłonić wybrane strefy obrazu, ale dostępność i działanie tej funkcji trzeba sprawdzić w dokumentacji konkretnego urządzenia.

Monitoring w firmie

W zakładzie pracy monitoring dopuszcza Kodeks pracy w art. 22² § 1, ale tylko wtedy, gdy jest niezbędny do zapewnienia bezpieczeństwa pracowników lub ochrony mienia lub kontroli produkcji lub zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Przepis mówi o szczególnym nadzorze nad terenem zakładu pracy lub terenem wokół niego, prowadzonym środkami technicznymi umożliwiającymi rejestrację obrazu.

Kodeks pracy w art. 22² § 1¹ wyłącza z monitoringu pomieszczenia udostępniane zakładowej organizacji związkowej. Odrębnie uregulowane są pomieszczenia sanitarne, szatnie, stołówki oraz palarnie: Kodeks pracy w art. 22² § 2 dopuszcza w nich monitoring tylko wtedy, gdy jest niezbędny do realizacji celu z § 1 i nie naruszy godności oraz innych dóbr osobistych pracownika, w szczególności przez techniki uniemożliwiające rozpoznanie przebywających tam osób. Kodeks pracy w art. 22² § 2 wymaga też uprzedniej zgody zakładowej organizacji związkowej na monitoring pomieszczeń sanitarnych, a jeżeli u pracodawcy nie działa taka organizacja, zgody przedstawicieli pracowników wybranych w trybie przyjętym u pracodawcy.

Przed uruchomieniem kamer pracodawca ma dwa obowiązki formalne. Kodeks pracy w art. 22² § 7 wymaga poinformowania pracowników o wprowadzeniu monitoringu w sposób przyjęty u danego pracodawcy, nie później niż 2 tygodnie przed jego uruchomieniem. Kodeks pracy w art. 22² § 9 nakazuje oznaczyć pomieszczenia i teren monitorowany w sposób widoczny i czytelny, za pomocą znaków lub ogłoszeń dźwiękowych, nie później niż jeden dzień przed uruchomieniem. Nagrania obrazu pracodawca przetwarza wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane, i przechowuje przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy od dnia nagrania, co wynika z art. 22² § 3 Kodeksu pracy.

Kamery w bloku i części wspólne

W bloku montaż kamery poza mieszkaniem dotyka części wspólnej, więc plan warto uzgodnić ze wspólnotą albo spółdzielnią. Ustawa o własności lokali w art. 3 ust. 2 określa, że nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Klatka schodowa i korytarze to części, które zwykle nie służą wyłącznie jednemu lokalowi.

Ustawa o własności lokali w art. 13 ust. 1 mówi, że właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, ma obowiązek utrzymywać lokal w należytym stanie i uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Ustawa o własności lokali w art. 14 pkt 1 zalicza do kosztów zarządu w szczególności wydatki na remonty i bieżącą konserwację. Przed montażem zapytaj zarządcę, jakie zasady obowiązują w budynku, i uzgodnij planowaną instalację ze wspólnotą albo spółdzielnią.

Co zrobić przed montażem

Najpierw ustal, co kamera ma objąć i kto będzie korzystał z nagrań. W firmie przygotuj informację dla pracowników i oznakowanie, a w bloku porozmawiaj z zarządcą o zakresie instalacji w częściach wspólnych. Potem wybierz miejsce montażu tak, żeby kadr obejmował tylko potrzebny teren. Jeśli nie wiesz, jak ustawić kamerę, opisz posesję podczas rozmowy, żeby dobrać miejsce montażu.

Podstawa prawna

• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO): art. 2 ust. 2 lit. c oraz motyw 18 (CELEX 32016R0679).
• Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 11 grudnia 2014 r. w sprawie C-212/13 (CELEX 62013CJ0212).
• Ustawa z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy: art. 22² (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1245).
• Ustawa z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali: art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 14 pkt 1 (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 232).

Niniejszy artykuł opisuje przepisy ogólnie i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.

Zobacz też

• Montaż monitoringu w Warszawie
• Ile kosztuje monitoring domu jednorodzinnego

Jeśli planujesz kamery w domu, w firmie albo w bloku, zadzwoń pod numer 669 572 589. Pozostałe dane kontaktowe znajdziesz na stronie kontakt.